Παράδοξα ποιήματα

Στις περασμένες αγάπες,

στις βόλτες πλάι στο κύμα

ελπίδες, όνειρα, νιάτα

υποσχόμενα γεμάτη ζωή

στις δυνατές συγκινήσεις

στα πάθη των ερώτων

και στην αγωνία για σταδιοδρομία

μαρτύριο που αναβάλλεται

και ενδιάμεσα

ορμή για ευτυχία

στα αρώματα του έαρος

ριπές δροσερού

αέρα να χτυπά στην καρδιά

των ερωτευμένων.

Ποιος να σταματήσει την δύναμη

αυτή;

Μοιάζει η ομορφιά

παντοτινή, αθάνατη, απόλυτη.

Κάτω από το καμαρωτό δέντρο

σε παγκάκι ηλεκτρισμένα αγγίγματα

και στης θάλασσας τη μέθη

κολύμπι με το ταίρι στο άγνωστο

καρδιές που μαζί ρυθμίζουν τα ρεύματα…

Αναζητώ θαλπωρή στην ονειροπόληση

υποτιθέμενης ξένης ουτοπίας;!

© Γιώργος Μυλωνάς