Δεκαπενταύγουστος
Δεκαπενταύγουστος
Στα χείλη μου εκστατική χάραξη
αποκομμένης ιδέας των χειλιών σου
μεταιχμιακή ελπίδα τελειωτική αφασία
έκφραση απορίας κρυφής οπτασίας
δέηση στη γιορτή της Παναγίας
έκλυση χαράς που κυβερνάει
την επιθυμία μου αληθινή, φωτοφόρα.
Στα ερείπια ναών ηρεμεί η Πανσέληνος
κίτρινες ακτίνες δέρνουν χλωμές βιολέτες
πανούργα ακαταστασία χαώδης ακεραιότητα
τραγούδια πλαγιασμένων σωμάτων
καίνε το λαθρόβιο καντήλι
στρόβιλοι από σάπια μήλα
φίδια τυλίγουν άσπρο λαιμό
σκαρώνουν μια λεπτή δολοφονία.
© Γιώργος Μυλωνάς
Κόκκινα Δαιμόνια, e-book (2022) εκδ. Λευκό Μελάνι

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου