Άπιαστο

Κι έφτανε η μέρα
που απομακρυνόταν
ασύνορα· 
κοντοζύγωνε 
η ώρα
που δραπέτευε 
από ρωγμές
και συντρίμμια·
ο ορίζοντας
προσιτός και οικείος
με τον χρόνο
τα έσπασε
διέφυγε
στο χάος
και μεταμφιέστηκε 
ταβάνι
στη φυλακή
του μυαλού. 

© Γιώργος Μυλωνάς,